Fleczer to opatrunek tymczasowy, zakładany na kilka lub kilkanaście dni do momentu wypełnienia ubytku materiałem ostatecznym, czyli plombą. W jakich sytuacjach stosuje go dentysta? I czemu ma on służyć?
Fleczer jest wykonany ze specjalnego materiału, który – w przeciwieństwie do plomby stałej – łatwo i szybko się zakłada oraz zdejmuje. Jego zadaniem jest tymczasowe wypełnienie ubytku w zębie, dzięki czemu resztki jedzenia nie dostają się do środka.
Kiedy dentysta zakłada fleczer?
Gdy ząb wymaga dłuższego leczenia. Kiedy ubytek jest spory, ząb najczęściej wymaga leczenia kanałowego. To z kolei może oznaczać, że czeka nas kilka wizyt u stomatologa. Dentysta podczas pierwszej wizyty zatruwa zęba, czyli dokonuje dewitalizacji, która prowadzi do martwicy miazgi. Aby lekarstwo nie wypadało, a do otwartego zęba nie dostawały się resztki pokarmu, ząb zostaje wypełniony opatrunkiem tymczasowym na okres od kilku do kilkunastu dni, czyli do momentu opracowania kanałów korzeniowych i założenia stałej plomby. Dzięki zastosowaniu fleczera ząb jest szczelnie zamknięty, a podczas końcowej wizyty dentysta bez problemu może go usunąć, nie tracąc czasu na rozwiercenie plomby.
Obecnie zatruwanie zęba przed leczeniem kanałowym jest praktyką coraz rzadziej stosowaną, a stomatolog dokonuje leczenia kanałowego podczas jednej wizyty, z zastosowaniem znieczulenia miejscowego.
Jaki powinien być dobry fleczer?
Opatrunki tymczasowe są wykonywane z kilku rodzajów materiału. Jeśli mają dobrze spełniać swoją funkcję powinny się cechować:
- odpowiednią trwałością, taką, która z jednej strony pozwoli łatwo i szybko usunąć opatrunek, a równocześnie przetrzyma kilkunastodniowe szczotkowanie i rozdrabnianie jedzenia
- dobrą szczelnością
- niereaktywnością – nie mogą reagować w kontakcie z lekami stosowanymi w leczeniu
- neutralnym smakiem – nie powinny zostawiać nieprzyjemnych wrażeń smakowych czy też wpływać na smak potraw.
O czym warto pamiętać?
Opatrunek tymczasowy uzyskuje odpowiednią twardość pół godziny po założeniu. Do tego czasu nie powinno się jeść.